شهید محراب آیت الله سید محمد باقر حکیم

تولد: 25 جمادی الاول  سال 1358

شهادت

ایت الله سید محمد باقر حکیم در تاریخ 7 شهریور سال 82 مصادف با

اول رجب سال 1424 میلاد با برکت امام محمد باقر پس از اقامه نماز

 جمعه در حین خروج از مرقد مطهر حضرت امام علی (ع) در یک

عملیات تروریستی به شهادت رسیدند.

وی همواره در کنار اشتغالات علمی و دینی به سیاست نیز توجه خاصی

داشت. همین امر باعث شد در مدت اقامت در عراق سه مرتبه از سوی

 ماموران حزب بعث دستگیر و در آخرین مرتبه محکوم به اعدام گردد

که البته پس از گذراندن هیجده ماه زندان در پی صدور عفو عمومی

رهایی یافت و چند ماه پس از پیروزی انقلاب اسلامی ناگزیر رهسپار

ایران شد. در خلال حدود 24 سال شمار 50 نفر از افراد خاندان حکیم

به دست حزب بعث حاکم بر عراق به شهادت رسیدند که سرشناس ترین

آنها عبارتند از: آیت الله سیدعبدالصاحب حکیم، حجت الاسلام سید علوم

الدین حکیم، حجت الاسلام سیدمحمدحسین حکیم، حجت الاسلام سیدکمال

حکیم، حجت الاسلام سیدعبدالوهاب حکیم، سیداحمد حکیم، آیت الله

سیدمجید حکیم، حجت الاسلام دکتر سیدعبدالهادی حکیم، حجت الاسلام

سیدحسن حکیم، حجت الاسلام سیدحسین حکیم، حجت الاسلام

سیدمحمدرضا حکیم، سیدمحمد حکیم، سیدمحمدعلی حکیم،

سیدضیاءالدین حکیم، سیدبهاءالدین حکیم، حجت الاسلام سیدمحمدمهدی

حکیم. که در این میان شش نفر از برادران آیت الله سیدمحمدباقر صدر

 در خیل شهدا هستند. پس از خاندان حکیم، می توان از خاندان های

«صدر»، «شبر» و «بحرالعلوم» یاد کرد که متحمل آسیب های فراوانی

از سوی رژیم بعث حاکم بر عراق شدند.

منبع: وبلاگ مجاهد مجازی