شهید عباس دوران

در 20 مهرماه 1329 به دنیا آمد. جهت تکمیل دوره ی خلبانی در

سال 1349 به آمریکا اعزام شد و در سال 1351 به ایران

بازگشت. در 22 تیر 1358 با نرگس خاتون (مهناز) دلیر روی فرد

ازدواج کرد. و در 31 تیر ماه 1361 در بغداد به شهادت رسید.

پیکر مطهرش بعد از 20 سال بهمراه 57 شهید دیگر به خاک پاک

میهن بازگشت و در دارالرحمه ی شیراز به خاک سپرده شد.

نحوه ی شهادت:

تابستان 1361 صدام حسین بر برگزاری کنفرانس سران غیر متعدها

در بغداد پافشاری و تاکید داشت و چند ماه زودتر بنزهای تشریفات

خریداری شده برای اجلاس را در اتوبانهای بغداد به نمایش گذاشت

این عملیات برای جمهوری اسلامی از نظر سیاسی بسیار مهم بود.

اگر کنفرانس سران کشورهای غیر متعهد در بغداد برگزار می شد،

صدام به مدت 8 سال ریاست آن را به عهده می گرفت؛ تنها راهی که

می شد از برگزاری کنفرانس جلوگیری کرد نا امن نشان دادن بغداد

بود که صدام به امنیت آن افتخار می کرد.  صبحگاه 31 تیر 1361

آخرین پرواز عباس دوران جولان بر فراز بغداد با جنگنده ی دوست

داشتنی اش  F4-E3ـ6570 و بمباران پالایشگاه الدوره بود. با

روحی به وسعت آسمان، قصد ترک سفینه ی آتش گرفته را نداشت.

این را بارها قبل از حادثه به دوستانش گفته بود که بعثی ها آرزوی

اسارت مرا به گور خواهند برد. عاشقانه در حالی که به کابین عقب

خود دستور خروج اضطراری را داده و دستگیره ی خروج او را

کشیده بود، جنگنده ی شعله ورش را به یکی از ساختمانهای نظامی

بغداد کوبید و از حجم انبوه دود و آتش برافروخته در دل دشمن برای

مشاهده ی جمال و جلال الهی به آسمانها پر کشید.

خاطره: انتقال به تهران یعنی مرگ

وقتی قرار شد به پاس کاردانی ها و جانفشانی های مکرر از پایگاه

هوایی بوشهر به تهران انتقال یافته و در ستاد عملیات نیروی هوایی

خدمت کند. همسرش فوق العاده خوشحال شد و او را تشویق کرد تا

هر چه زودتر برای این انتقال اقدام کند. اما او در دفتر یادداشتش

نوشت: ((باید با زبان خوش قانعش کنم که انتقال به تهران یعنی

مرگ من، چون پشت میز نشینی و دستور دادن برای من مثل مردن

است)).

منبع:

1-قاسمی،محمد .مجموعه خاطرات 16. شهید عباس دوران. نشر یا

زهراء سلام الله علیها. چاپ اول- مهر 86- ص:

4،14،22،24،26،28‍.

شهادت امام موسی کاظم (ع)  هفتمین پیشوای شیعیان جهان

نام : موسی

لقب : کاظم

کنیه: ابوالحسن

نام پدر: جعفر

نام مادر : حمیده

تاریخ ولادت : هفتم ماه صفر سال 128 قمری

محل و لادت : مدینه

مدت امامت:  35 سال

مدت عمر : 55  سال

تاریخ شهادت : 183 قمری در زندان هارون

علت شهادت : خرمای زهر آلود

نام قاتل :  هارون یحیی برمکی

محل دفن : کاظمین

سخنان برگزيده

سه چيز تباهى مى‏آورد: پيمان شكنى، رها كردن سنّت و جدا شدن

از جماعت.

مصيبت براى شكيبا يكى است و براى ناشكيبا دوتا.

شكيبايى در عافيت بزرگ‏تر است از شكيبايى در بلا.

چيزی نيست که چشمانت آن را بنگرد ، مگر آن که در آن پند و

 اندرزی است .

برای هر چيزی دليلی بايد ، و دليل خردمند تفکر است ، و دليل

 تفکر خاموشی .

شهید داوود اجلی

نام پدر: یدالله

تاریخ تولد: 6 خرداد ماه 1346

تاریخ شهادت: 24 تیرماه 1367

نحوه ی شهادت: اصابت ترکش خمپاره به ناحیه شکم و دست

محل شهادت: سردشت

نمی دانم این شعر مال کدام شاعر است ولی در دفتر یادداشت این شهید

خواندمش و بد نیست آن را با هم  بخوانیم.

تا کی به درت آيم و ديدار نبينم                         صد بار تورا جويم و يکبار نبينم

گويا حرم کوی تو کعبه است ودر آنجا                هر چند روم جز در و ديوار نبينم

دانی که مرا بزم گه عيش کدام است                   جايی که تو را بينم و اغيار نبينم

يا رب چه شود گر من بی دل به همه عمر              يک بار تو را برسر بازار نبينم

امروز در اين شهر دلی نيست که او را                      در دام بلای تو گرفتار نبينم

او می رود و جمع رقيبان ز قفايش                      تا شيوه آن قامت و رفتار نبينم

خورشيد لطافت رخ يار است هلالی                       آن روز مبادا که رخ يار نبينم

جانباز و عکاس جنگ شهید سعید جانبزرگی

تولد: 12 اسفند ماه 1344

شهادت: 22 تیرماه  1381

چگونگی شهادت: اثرات مخرب گازهای شیمیایی

او در خاطراتش می نويسد: با خودم می گفتم، لحظات ثبت شده

توسط دوربين من باعث خواهد شد تا مردم دور دست در مورد

مردانی كه سال های جوانی شان را دستخوش شعله های نبرد

سنگين زرهی كرده اند، بينديشند و به اين باور رسيدم كه آدم های

درون قاب تصوير من هرگز نخواهند مرد و من به آنان عمر جاودان

خواهم بخشيد.

کاوه گلستان: سعید جان‌بزرگی در زندگی حرفه‌ای خودش به یك جور

كمال هم رسید؛ یعنی دستش را زد به هدف. یك بار ازش دیدم كه كرد

این كار را. و این، موقعی بود كه یك نمایشگاهی را ترتیب داده بود. یك

نمایشگاه گروهی بود با چندین عكاس مختلف كه یك تم واحد در اینها

جریان داشت. تم واحدش هم مرگ بود؛ مرگ و زندگی. یك عكاس آمده

بود از رنگ‌های موجود در خیابان عكس گرفته بود. یك عكاس آمده بود

از سایه درخت‌ها عكس گرفته بود. اما آن چیزی كه جان‌بزرگی داد به

این مجموعه، عكس‌هایی بود كه از تفحص گرفته بود؛ جوری آنها را

چاپ كرده بود و كادربندی كرده بود و به عنوان یك بیانیه قاب كرده بود

و به عنوان موضوع خودش در رابطه با یك سری عكاس دیگر كه من

اینم. تمام اینها قوی‌ترین نگاه بود به این ایده فلسفی و انتزاعی مرگ؛

یعنی جان‌بزرگی به یك مفهوم بسیار بالاتری راجع به جنگ، راجع به

مفهوم مرگ، مفهوم زندگی رسید. در آن نمایشگاه با اینكه اكثرا

عكس‌های رنگی، عكس‌های نور و عكس‌های طبیعت بود ولی عكس‌های

سیاه و سفید جنازه‌های سعید جان‌بزرگی بیشتر از بقیه زنده بودند و

نشان از زندگی می‌دادند.

منبع:

سایت عکاسی

وبگاه استاد شهید سهراب عیسی پور

سردار  و جانباز شهید حاج غلام رضا خلیلی شهانقی

تولد: 1331 – تهران – حشمتیه

شهادت: 20 تیرماه 1385 دراثر جراحات شیمیایی جنگ

از سخنان این شهید بزرگوار تقریبا یک ماه قبل از شهادت:

جا دارد همین جا از همه شهدا، خانواده­ شهدا و همه ایثارگران تشکر و

قدردانی کنم. افتخارم این است که در کنار شهدا بودم و بعد هم به عنوان

سفیر شهدا به عنوان جانباز جنگ تحمیلی با هفتاد درصد جانبازی الان

در دوران نقاهت به سر می برم با توجه به این که همه ی دکترها من را

جواب کردند ولی امیدم به خدا و ائمه  اطهار (ع) است.

خاطره  به نقل از خودشان :

در بحبوحه ی جریانات انقلاب من پس از این که شنیدم که حضرت امام

دستور دادند که نظامی ها می توانند از پادگان ها فرار کنند و به مردم

بپیوندند، من از ارتش فرار کردم و شروع کردم به آموزش نیروهای

متعهد و مومن. ارزشمندترین چیزی که به یادگار مونده (این بود که)

روز سومی بود که  حضرت امام  وارد ایران شده بودند، ....من را

خدمت ایشان بردند و من برای دست بوس خدمت ایشان رسیدم .....( به

امام) گفتند که ایشان جزو برادرایی هستند که بنا به دستور حضرت

 عالی از ارتش فرار کرده. حضرت امام با همان رئوفت و محبتی که

داشتند دست به سر من کشیدند و گفتند شما خار چشم بعضی ها

هستید.....

برای دیدن فیلمی ازتصویر ایشان اینجارا کلیک کنید.

از دعاهای امام علی (ع)

خدایا! تو با دوستانت از همه انس گیرنده تری، و برطرف کننده ی

نیازهای توکل کنندگانی؛ بر اسرار پنهانشان آگاه، و به آنچه در دل دارند

 آشنایی، و از دیدگاه های آنان باخبر و راز شان نزد تو آشکار و دل

های شان در حسرت دیدار تو داغدار است. اگر تنهایی و غربت به

وحتشان اندازد، یاد تو آرامشان می کند. اگر مصیبت ها بر آنان فرود

آید، به تو پناه می برند، و روی به درگاه تو دارند، زیرا می دانند که

سررشته ی کارها به دست توست. و همه کارها از خواست تو نشأت

 می گیرد.

خدایا! اگر برای خواستن درمانده شوم. یا راه پرسیدن را ندانم، تو مرا

به اصلاح کارم راهنمایی فرما و جانم را به آنچه مایه ی رستگاری من

 است، هدایت کن، که چنین کاری از راهنمایی های تو بدور و از کفایت

 های تو ناشناخته نیست.

خدایا! مرا با بخشش خود بپذیر، و با عدل خویش، با من رفتار مکن!.

ترجمه ی خطبه ی 227 نهج البلاغه به قلم استاد محمد دشتی

شهید سید محمد رضا دستواره

فرزند سید تقی

محل ولادت – تهران

سال ولادت – 1/11/1338

سال شهادت – 13/4/1365

محل شهادت – قلاویزان – مهران (کربلای یک)

نحوه شهادت

در عمليات كربلای یک – كه برادرش حسين در خط پدافندی شهيد شد –

جهت شركت در مراسم تشييع و تدفين او به تهران رفت. ولی بيش از

سه روز در تهران نماند و به منطقه بازگشت. وقتی به وی گفته می

شود كه خوب بود لااقل تا شب هفت برادرت می ماندی و بعد برمی

گشتی، در جواب می گويد به آنها گفته ام كنار قبر حسين قبری را برای

من خالی نگهداريد. بيش از 10 روز از شهادت برادرش نگذشته بود كه

در عمليات كربلای یک، «روز آزادسازی شهر مهران» از چنگال دشمن

 بعثی، روح بزرگش از كالبدش رها شد و مظلومانه به شهادت رسيد و

در جرگه شهيدان كربلا راه يافت و بر سرير «عند ربهم» جلوس نمود.

محل دفن – گلزار شهدای بهشت زهرا ( س ) تهران – قطعه 26

برای خواندن وصیتنامه ی شهید عزیز ادامه ی مطلب را کلیک فرمایید.

آیت الله شهید محمد صدوقی

تولد: 1327 هجری قمری

شهادت: 11 تیر ماه سال 1361 مصادف با جمعه  دهم رمضان المبارک

در محراب نماز جمعه به علت انفجار بمب منافقین

امام خمينی (ره):

اينجانب دوستی عزيز كه بيش از 30 سال با او آشنا و روحيات عظيمش

 را از نزديك درك كردم از دست دادم و اسلام خدمتگزاری متعهد و ايران

فقيهی فداكار و استان يزد سرپرستی دانشمند را از دست داد .

اگر مایلید زندگی ایشان را از زبان خودشان بخوانید اینجا را کلیک

فرمایید.

هفتم تیرماه سالروز شهادت شهید سید محمد حسینی بهشتی و

 یارانش مبارک باد.

شهید سید محمد حسینی بهشتی

تولد:2 آبان ماه 1307 در محله ی لنبان اصفهان

شهادت: 7 تیرماه 1360 در انفجار بمب در دفتر مرکزی

حزب جمهوری اسلامی

از سخنان ناب شهید

ای آمریکا از ما عصبانی باش و از این عصبانیت بمیر.

اسلام زیباست و هنر برای بیان زیبایی. چرا دشمنان خدا از این حربه

استفاده می کنند ولی دوستان خدا برای ارائه ی مفاهیم اسلامی از هنر

استفاده نمی کنند؟

ما شیفتگان خدمتیم نه تشنگان قدرت.

تلخی برخورد صادقانه را بر شیرینی برخورد منافقانه ترجیح می دهم.

امروز زن در صحنه ی زندگی است بدون این که برای روی صحنه آمدن

 ناچار باشد خودش را به یک کالای صنعتی تبدیل کند. امروز زن

می تواند با عفت و پاک دامنی و با ایمان به مسئولیت در خانواده، به

کار بپردازد و در مبارزات اجتماعی شرکت فعال داشته باشد. آن هم

عفیف، پوشیده و با حجاب جدی، شجاع، نترس و نیرومند. این خصلت

خاص این انقلاب است.

تمام حرف بر سر "تشکل نیروهای مومن مسلمان" است، نه حزب و

کانون و انجمن و نام های دیگر.

هر حزب و گروه را به مسابقه دعوت می کنیم. مسابقه بر سر قدرت؟!

هرگز. مسابقه بر سر تقدیم بهترین خدمت به ملت، فاستبقوالخیرات.

منبع : کتاب نگاهی به زندگی و مبارزات شهید دکتر بهشتی

امام علی النقی (ع)

تولد: سال 212 هجری در صریا

شهادت: سوم رجب 254 هجری  به وسیله ی زهر معتمد عباسی.

الحكمة لا تنجع فی الطبائع الفاسدة

حكمت در نهاد فاسد تأثير نمی كند.

شهید محراب آیت الله سید محمد باقر حکیم

تولد: 25 جمادی الاول  سال 1358

شهادت

ایت الله سید محمد باقر حکیم در تاریخ 7 شهریور سال 82 مصادف با

اول رجب سال 1424 میلاد با برکت امام محمد باقر پس از اقامه نماز

 جمعه در حین خروج از مرقد مطهر حضرت امام علی (ع) در یک

عملیات تروریستی به شهادت رسیدند.

وی همواره در کنار اشتغالات علمی و دینی به سیاست نیز توجه خاصی

داشت. همین امر باعث شد در مدت اقامت در عراق سه مرتبه از سوی

 ماموران حزب بعث دستگیر و در آخرین مرتبه محکوم به اعدام گردد

که البته پس از گذراندن هیجده ماه زندان در پی صدور عفو عمومی

رهایی یافت و چند ماه پس از پیروزی انقلاب اسلامی ناگزیر رهسپار

ایران شد. در خلال حدود 24 سال شمار 50 نفر از افراد خاندان حکیم

به دست حزب بعث حاکم بر عراق به شهادت رسیدند که سرشناس ترین

آنها عبارتند از: آیت الله سیدعبدالصاحب حکیم، حجت الاسلام سید علوم

الدین حکیم، حجت الاسلام سیدمحمدحسین حکیم، حجت الاسلام سیدکمال

حکیم، حجت الاسلام سیدعبدالوهاب حکیم، سیداحمد حکیم، آیت الله

سیدمجید حکیم، حجت الاسلام دکتر سیدعبدالهادی حکیم، حجت الاسلام

سیدحسن حکیم، حجت الاسلام سیدحسین حکیم، حجت الاسلام

سیدمحمدرضا حکیم، سیدمحمد حکیم، سیدمحمدعلی حکیم،

سیدضیاءالدین حکیم، سیدبهاءالدین حکیم، حجت الاسلام سیدمحمدمهدی

حکیم. که در این میان شش نفر از برادران آیت الله سیدمحمدباقر صدر

 در خیل شهدا هستند. پس از خاندان حکیم، می توان از خاندان های

«صدر»، «شبر» و «بحرالعلوم» یاد کرد که متحمل آسیب های فراوانی

از سوی رژیم بعث حاکم بر عراق شدند.

منبع: وبلاگ مجاهد مجازی