سید مصطفی صفوی

نام پدر: ساجدین

تاریخ تولد: 2 دیماه 1340

تاریخ شهادت: 16 آبان ماه 1361

عملیات محرم

محل شهادت: موسیان

بخشی از وصیت نامه

من فقط برای خاطر خدا این راه را انتخاب کرده­ ام. چرا که مسلمانم و

وظیفه ی مسلمان این است که اسلام را قبول کرده باشد. ما هم اگر

اسلام را قبول داریم، اسلام از روی قرآن، آخرین کتاب آسمانی عمل

می شود. همانطور که در بالا ذکر شد، در قرآن آمده که همه از طرف

خدا آمده ایم. یعنی خدا ما را خلق کرده و به سوی خدا باز می گردیم.

پس (بنابراین) ما باکی از مردن نداریم. ولی چگونه مردن شرط است.

یعنی مرگ بر دو صورت است: سیاه و سرخ.

(مرگ) سیاه، همان با ذلت و خواری مردن (است). (مرگ) سرخ همان

شهادت است. انشاءالله خداوند این مرگ سرخ (شهادت) را نصیب من

گناهکار بنماید تا بدین وسیله شاید گناهان ما بخشیده شود.

شهید سید صفی الدین صفوی

تولد: 1337

شهادت: 11 آبان ماه 1361 – عملیات محرم – عین خوش

لحظه ی سرخ پرواز به قلم برادر

هرگز از یاد من آن سرو خرامان نرود

خورشید در قله ی آسمان بر مدار ظهر ایستاده بود و لحظه لحظه توفان

 را تماشا می کرد و جان بی قرار عشاق را یکی پس از دیگری به

سماوات فرا می خواند. عملیات محرم آغاز شده بود. نیمروز یازدهم آبان

ماه سال 61 بود. گردان ولی عصر (عج) در خط الراس نظامی منطقه

شرهانی با یکی از زبده ترین یگانهای دشمن بعثی درگیر شد.

(او) بندهای کفش کتانی اش را محکمتر کرد، جورابهای مشکی و ساق

بلندش را روی شلوار نظامی تا نزدیک زانوهایش بالا کشید، کوله پشتی

 اش را – که نام خود را بر روی آن نوشته بود- با عجله از پیکرش جدا

ساخت و بر زمین گذاشت و آن را در معرض دید دیگران قرار داد و با

سرعت به قلب دشمن زد. پس از دو ساعت ستیز بی امان با پیروزی

نیروهای اسلام؛ توفان از تپه ها فرو نشست و باران آتش قطع شد و تنها

خون بود که از پیکر شهیدان در سینه کش تپه جاری بود.

شهید رضا بیات

تولد: 4 اسفند ماه 1338

شهادت: 8 آبان ماه 1361

بخشی از وصیت نامه ی شهید:

من در مقابل شهید مظلوم بهشتی و رجایی و باهنرها.... حتی خاک زیر

 پایشان و یا قطره ای در برابر یک دریا می باشد نیستم. چون این اسلام

کسانی را شهید داده که برای این ملت های محروم یاوری دلسوز ، خوب

و به تمام معنا شایسته برای خدمت به مردم و اسلام بودند و این

عزیزان ما با آنهمه شایستگی در راه اسلام تا آنجا که می توانستند جان

فشانی کرده و برای رضای خدا شب و روز برای این مردم کمک کردند

و من هم خواستم که با دادن جان خود توانسته باشم قدمی در این راه

برداشته باشم تا توانسته باشم تا آنجا که ممکن و امکان پذیر است راه

این شهید ان گلگون کفن را ادامه  دهم.

شهید سید مصطفی خمینی

تاریخ تولد: آذرماه 1309 شمسی

تاریخ شهادت: اول دیماه 1356 شمسی

در پی شهادت او، امام قدس سره در يادداشتی چنين مرقوم كردند:

بسمه تعالی

انا لله و انا اليه راجعون

در روز يكشنبه نهم شهر ذی القعدة الحرام 1397، مصطفی خمينی نور بصرم و مهجه ی قلبم

دار فانی را وداع كرد و به جوار رحمت حق تعالی رهسپار شد.

اللهم ارحمه و اغفر له و اسكنه الجنّة بحقّ اوليائك الطّاهرين عليهم الصّلوة و السّلام.

امام قدس سره در پيامی خطاب به ملت ايران، فرمودند:

اين طور قضايا مهم نيست، خيلی پيش می آيد، برای همه ی مردم پيش می آيد و خداوند تبارك

و تعالی الطافی دارد به ظاهر و الطافی خفيه است. يك الطاف خفيه ای خدای تبارك و تعالی

دارد كه ما علم به آن نداريم اطلاعی بر او نداريم، و چون ناقص هستيم از حيث علم، از حيث

 عمل از هر جهتی ناقص هستيم. از اين جهت در اين طور اموری كه پيش می آيد جزع و

فزع می كنيم، صبر نمی كنيم، اين برای نقصان معرفت ماست به مقام باری تعالی. اگر اطلاع

داشتيم از آن الطاف خفيه ای كه خدای تبارك و تعالی نسبت به عبادش دارد و «انه لطيف علی

العباد» و اطلاع بر آن مسايل داشتيم، در اين طور چيزهايی كه جزيی است و مهم نيست، آن

قدر بی طاقت نبوديم، می فهميديم كه مصالحی در كار است، يك الطافی در كار است، يك

تربيت هايی در كار است.

منبع: امروز فردا

جانباز شهید

مجتبی صنعتی منفرد

شهادت: 28 مهرماه 1387

امام صادق (ع): سه چیز از صفات خوب دنیا و آخرتند. گذشتن از کسی

که به تو ستم کرده و پیوست با آن که از تو بریده و خویشتنداری

زمانی­که با تو نادانی کنند. (اصول کافی- جلد 3 – ص 167).

شهید فرج اله رفیعی

نام پدر: عین اله

تولد: 2/7/1340

متاهل و دارای 3 پسر

تحصیلات: بی سواد

شغل: کارگر

مسئولیت در جبهه: فرمانده گروهان

تاریخ شهادت: 20/7/1360

کیفیت شهادت: بر اثر اصابت ترکش خمپاره توسط دشمن در جبهه

در عملیات ثامن الائمه

محل شهادت: آبادان

وصیت شفاهی شهید به خانواده موقع حرکت به جبهه

همیشه پیرو ولایت فقیه بوده و از امام امت پشتیبانی نمایید.

به هیچ گروه و فرقه ای بغیر از حزب الله وابسته نباشید.

پشت جبهه را خالی نگذارید.

معلولین و مجروحین جنگی و خانواده شهدا را ملاقات نمایید.

از شرکت در نماز جمعه و از شرکت در راه پیماییها یی که از طرف

دولت جمهوری اسلامی ایران تعیین می­شود و از دستجات حسینی

غفلت ننمایید.

اگر اینجانب به درجه رفیع شهادت  نائل شدم، پدر و مادر که ندارم،

برادران و خواهرانم هیچگونه ناراحت نباشید بخصوص همسرم

زینب وار بدون ناراحتی، صبورانه و در نهایت افتخار در تربیت

صحیح اسلامی فرزندانم کوتاهی ننموده و آنها را به خط ولایت فقیه

 تشویق و ترغیب نماید.

شهید اصحابعلی میرسیاهی

نام پدر: مرشدعلی

تاریخ تولد: 1339

تاریخ شهادت: 18 مهرماه 59

محل شهادت: غرب کشور

چگونگی شهادت به نقل از همرزم:

وقت ناهار شده بود. اوضاع به هم ریخته بود و دشمن همینطور یک

 ریز توپ و خمپاره به سر رزمنده­ها می­ریخت. ولی او مثل همیشه در

 موعد مقرر غذا را آماده کرده بود. آن روز هم طبق معمول از عقب

شروع کردیم و غذای بچه ها را دادیم. اما رفتن به جلو خیلی سخت بود

و با رفتن به جلو در واقع خطر می کردیم. همه گفتند: غذای سنگرهای

جلویی را بگذاریم کمی که وضعیت آرامتر شد می بریم. اما او مخالفت

می کرد و می گفت: نه آنها هم الان گرسنه هستند و من راضی نیستم

این برادرها غذا بخورند و آنها گرسنه مقاومت کنند. ظرف غذا را

برداشت و به تنهایی راه افتاد هیچکس جلودارش نبود هر چه فریاد زدیم

گوش نکرد و گفت من هم آرزوی شهادت دارم. مصرانه به حرف خود

عمل کرده و به آرزوی خود رسید.

حزب الله در کلام شهید سید مرتضی آوینی

تربت پاك خوزستان، پوشيده از شقايق‌های سرخ، بار ديگر ميزبان قدوم

مباركی است كه راه تاريخ را به سوی نور می ‌گشايند و اين شقايق‌های

 سرخ نيز كه تو گويی با خون آبياری شده‌اند، بر همان پيماني شهادت

می ‌دهند كه حزب الله را بدين خطه كشانده است؛ همان پيمانی كه رجالی

از مؤ‌منين با حق بسته‌اند و در همه ‌ی طول تاريخ بر آن پايمردی

ورزيده‌اند....

..... حزب الله اهل ولايت است و اهل ولايت بودن دشوار است؛ پايمردی

می ‌خواهد و وفاداری. تربت پاك خوزستان، پوشيده از شقايق ‌های

سرخ، بار ديگر ميزبان قدوم مباركی است كه راه تاريخ را به سوی نور

می ‌گشايند و اين شقايق‌های سرخ نيز كه تو گويی با خون آبياری

شده‌اند، بر همان پيمانی شهادت می ‌دهند كه حزب الله را بدين خطه

 كشانده است؛ همان پيمانی كه رجالی از مؤ‌منين با حق بسته‌ اند و در

همه ‌ی  طول تاريخ بر آن پايمردی ورزيده‌ اند. اكنون وعده‌ی خداوند

تحقق يافته است و قومی را مبعوث ساخته كه محبوب او هستند و او نيز

محبوب آنهاست، و چه چيزی خوش‌تر از ملامتی كه در راه محبوب

 كشند؟…

……حزب الله از متن امت خوب ما برخاسته‌ اند و در دل مردم جای

دارند. آنها يادآور وعده‌های قرآن و روايات هستند و تو گويی همه‌ ی

  تاريخ منتظر قدوم آنها بوده است. به اين چشمان اشك‌آلوده بنگريد؛

اين اشك‌ها نشان مي دهد كه جراحت كربلا بعد از هزار و چند صد سال

هنوز بر دل‌های ما تازه است. خداوند حزب الله را برای خونخواهی

حسين‌(ع) و باز كردن راه كربلا برانگيخته است. …

…..يكي از بچه‌ها مي‌گويد عاشقي اين حرف‌ها را هم دارد و منظورش

عشق به حسين است. و باز آن جراحت هزار و چند صد ساله در سينه‌

ی ما زنده می ‌شود؛ جراحت كربلا را می ‌گويم. آری ، اگر مي‌خواهي كه

 حزب الله را بشناسی اينچنين بشناس: او اهل ولايت است، عاشق امام

حسين (ع) است و از مرگ نمی ‌هراسد. سلام بر حزب الله.

تربت پاك خوزستان بار ديگر ميزبان قدوم مباركی است كه راه تاريخ را

 به سوی نور می ‌گشايند: حزب الله؛ مردانی كه تند باد عواصف آنان را

 نمی ‌لرزاند، از جنگ خسته‌ نمی ‌شوند، ترسی به دل راه نمی ‌دهند، بر

خدا توكل می ‌كنند، و عاقبت نيز از آن متقين است.

***
بسيجی عاشق كربلاست و كربلا را تو مپندار كه شهری است در ميان

شهرها و نامی است در ميان نام‌ ها. نه، كربلا حرم حق است و هيچ ‌كس

را جز ياران امام حسين (ع) راهی به سوی حقيقت نيست.

كربلا، ما را نيز در خيل كربلاييان بپذير. ما مي‌آييم تا بر خاك تو بوسه

زنيم و آن‌گاه روانه‌ ی  ديار قدس شويم.

منبع: سایت جامع فرهنگی شهید آوینی

شهید سرلشگر حسن آبشناسان

تولد: 1315

شهادت: 8 مهرماه 1364

محل شهادت: لولاند

نحوه ی شهادت: اصابت ترکش

خاطره از همسر گرامی  شهید

آخرین باری که آمد تب داشت، منتظرش نبودیم ،بنا نبود بیاید

 مرخصی،رفته بودیم منزل پدرم.

روی پله ها بودم که دیدم حسن آمد، لباس کرم رنگ ارتشی پوشیده بود،

از خوشحالی به هوا پریدم و صورتش را بوسیدم، ته ریش داشت ،داغ

بود ولی از خوشحالی نفهمیدم ،گفتم : "چه طور اومدی؟ با چی

اومدی؟" گفت: "پریدم پشت وانت و یک راست آمدم خانه."

نشسته بود لبه تخت همه با هم از او سوال می کردند، آرام جواب

می داد، بعد رفت توی اتاق پذیرایی دراز کشید. بالای سرش نشستم

گفتم :"برویم خانه خودمان، پدرم ما را رساند." قطره تب بر دادم تا آن

وقت ندیده بودم حسن مریض شود، می گفتم : "چی شدی؟ " می گفت :

"هیچی فقط خوابم کم شده..."

بقیه­ی این خاطره ی زیبا در ادامه­ی مطلب